Hoezo pensioen?: Ik ben 60 en een kersverse zzp’er!

Olga(60) wacht niet totdat ze met pensioen kan. Ze volgt haar passie en start als zzp'er. Op IK DOE HET! blogt ze over de stappen die ze zet.

Ja, dan zet je die stap om zzp’er te worden vlak voor je pensioen. Vooral in mijn hoofd ben ik heel enthousiast. Er is nog heel veel te doen en de tijd glipt door mijn vingers. Oh die tijd…kon ik die maar omzetten in prioriteit. Het contact met Deepak Chopra’s ‘go with the flow’ raak ik kwijt op gezette tijden. De mevrouw van het pensioenfonds geeft me weer moed.

Blij als een kind verlaat ik nóg een keer het ABP gebouw met een keur aan pensioenscenario’s op zak. Nee, wordt me verzekerd, bij geen enkel scenario beland ik in de bijstand. Dat is mooi meegenomen want ik wil volledig verantwoordelijk zijn voor mijn eigen geluk én ellende. Nou nóg een keer naar de Kamer van Koophandel. Want  de VOF is nog niet geboren. Ik weet het niet hoor, mijn vriend, makker in de VOF-strijd moet nog een beetje in actie komen. Hij heeft het gemakkelijk, hij ontvangt al iedere maand zijn pensioen. Zo hard hoeft hij dus niet te rennen.
Maar ach die VOF komt er wel… onder de prachtige naam K-partners. Gewoon van Kroes en Kriens, want zo heten we. En partners zijn we al aan tafel en in bed. Dus dat andere partnerschap is een eitje.

Wat ik al wèl heel moedig heb gedaan is mijn handtekening zetten onder de statuten van de Coöperatie Breda DuurSaam. Nu kan ik de telefoon aannemen met “Goedemiddag Breda DuurSaam, Olga Kroes” en dan loopt er een prettige rilling over mijn rug. Ben ik stiekem toch al wel trots.

En nou maar wachten op opdrachten. Ik heb er eigenlijk al één echt binnen en bijna twee. Maar die eerste is een pilot en worden we ( Ik en Breda DuurSaam-collega Ester) niet betaald. Zie dat maar als een oefening. Het gaat om een kleinschalige moestuin  aanleggen/organiseren bij een zorginstelling. Een vierkante meter moestuinbakken worden dat. Eerst nog een stel enthousiaste vrijwilligers regelen want het personeel moet niet belast worden met het onderhoud en beheer. Dat is ook logisch. Ik heb het idee om gewoon eens langs te gaan bij de buurtbewoners van het verzorgingshuis om te vragen of ze kunnen helpen. Hen een beetje medeverantwoordelijk maken voor het welzijn van de groep licht dementerenden. Dat lijkt me een goed idee.

Goed voorbeeld doet goed volgen…wordt gezegd. Er meldde zich na een paar dagen al een zorginstelling van dezelfde zorggroep maar op een andere locatie. Zij willen wel wat meer. Voor de groep uitbehandelde oudere patiënten uit de psychiatrie is een moestuin/kruidentuin met wat klein vee gewenst. Niet alleen om naar te kijken, maar om in te werken, te oogsten en te genieten. Prachtig plan. De eerste stap is praten met de bewoners en het personeel over wensen en mogelijkheden. De volgende stap is een mooi uitgewerkt plan met kostenraming ( hoera mijn eerste inkomsten!). Als dat wordt goedgekeurd….dan gaan we los! Hopelijk ligt er dan in het voorjaar een mooie moestuin met wat kipjes en een konijntje hier en daar. Ook bij dit project moet het ondersteund worden met vrijwilligers. Maar nu zijn de bewoners zelf in staat mee te werken en dat maakt het zo leuk. Voor de aanleg nog even contact maken met een “ groene” opleiding zodat jonge studenten ook eens in contact komen met deze doelgroep.

’T is nog niet veel….maar er is hoop. I go with the flow.

Olga Kroes

This entry was posted in Blog. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

4 + three =