Dag boek…daar ga je dan.

Schrijven gaat niet samen met kinderen. Deze foto was dan ook even voor de show. Eerder op de dag zat ik hier rustig alleen met mijn overpeinzingen en laptop aan zee.

Precies tien maanden later zit ik er weer, aan zee. Weliswaar een hele andere. Dit keer is het de Noordzee en niet de Golf van Thailand, waar mijn eerste idee voor het boek IK DOE HET! is ontstaan. Ik voel dat het tijd is om even terug te blikken. Hoe ik achter deze dezelfde notebook zat op een balkon van een klein hotelletje op het eiland Koh Samui met de golvende azuurblauwe zee direct voor mijn neus. Hoe flarden aan ideeën en gedachten naar boven kwamen drijven op zoek naar een raamwerk om tot uiting te komen.

In tien maanden tijd kreeg het allemaal vorm. Het lijkt nu peanuts, nu het boekbestand klaar ligt om naar de drukker te gaan. Maar dat was het niet. Alleen al het vinden en kiezen van een geschikte titel was een heel proces. Waar veel mensen, jong en oud, ons bij hebben geholpen. Uiteindelijk was het mijn partner Michiel die met dè titel op de proppen kwam. Natuurlijk niet tijdens een brainstormsessie, maar gewoon halfschreeuwend tussen het werk en de muur van onze kantoren door. Creativiteit komt niet op commando, zo blijkt maar weer.

Ook het proces van financiering heeft een hele andere wending gekregen. Ik herinner me nog dat Michiel zei: ‘Ik ga me niet zonder andere partijen op de consumentenmarkt begeven.’ En kijk nu, we hebben besloten geen enkele concessie te doen aan wie dan ook en het boek helemaal zelf uit te geven. Maar dat betekent ook zelf betalen. En aangezien we van mooie boeken houden, hebben we wat betreft vormgeving en materiaalkeuze ook geen concessies gedaan. Met als resultaat dat dit hele project precies is zoals wij willen, maar dat het ook een paar nullen kost. En we ineens uitgever zijn geworden.

Dus zat ik net op de fiets naar het strand te denken: wat heeft mijn initiële idee voor het maken van een boek ons tot nu toe gebracht? Het heeft ons al zo veel geleerd: van het inzetten van sociale media tot het onderzoeken van het uitgeefvak tot het werkelijk ondernemen en het nemen van risico’s. Maar waar het mij vooral om te doen was, was het schrijven zelf. Mijn innerlijke drijfveer om te vertellen, om een boodschap over te brengen. Dat is gelukt en dat geeft me enorm veel voldoening. Ideeën voor een volgend boek borrelen al op. Maar om een boodschap over te brengen, moet een boek ook gelezen worden en dus verkocht.

Dus alle mooie leerprocessen ten spijt: ik hoop op termen als ‘bestseller’, ‘in herdruk’, ‘wegens succes tijdelijk uitverkocht’ enzovoort. Dat kan ik niet ontkennen. Hoe vaak ik ook tracht de definitie van succes in meer dan verkoopcijfers uit te drukken, ontkom ik er niet aan. Des al niet te min ben ik zo trots dat we dit boek gemaakt hebben ook al gaat er geen één over de toonbank.

Zoals Cees, de tweede eindredacteur, zei: “Jij hebt gedaan waar velen van ons alleen maar van dromen: een eigen boek maken. En het is nog een goed en inspirerend boek ook.”

Dag boek, ik laat je los.

Mireille Goedkoop

This entry was posted in Blog. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

six − two =