60plus en backpacken. Wat zit er in de rugzak?

Olga(60) maakt een reis met vriend Jac door Cambodja en Vietnam. Ze wil even afstand nemen en haar plannen overpeinzen om vlak voor haar pensioen als zzp-er aan de slag te gaan.

In januari van dit jaar boekte ik een vliegticket naar Bangkok. Om samen met mijn vriend op de bonnefooi door Cambodja en Vietnam te reizen. Datum van vertrek: 29 september. In de maanden die volgden, deed ik mijn huiswerk voor mijn nieuwe leven als ZZP-er. Bezoeken aan KvK, ABP pensioenfonds en had ik gesprekken met leidinggevenden op mijn werk.
Inmiddels is de VOF met mijn vriend een feit en daarmee heb ik als ZZP-er het licht gezien. Ook de  verbintenis die ik aan ben gegaan met Breda DuurSaam is een feit. Maar dit alles is nog altijd gecombineerd met een baan bij de Provincie Noord Brabant. En dat is op z’n zachts gezegd  best wel ingewikkeld. Het kost een hoop energie om te investeren in mijn nieuwe toekomst en tegelijk ook kwaliteit te leveren op mijn werk als media adviseur. Kijk dat is nou precies de reden waarom ik eens flink afstand moest nemen. Helemaal weg, in een compleet andere omgeving me bezinnen op deze situatie. Dat was het idee. En vakantie vieren natuurlijk. Ontspannen en loslaten …. dan komen de juiste beslissingen vanzelf . En ik heb mijn VOF partner bij me. Die helpt me met de relativering der dingen.

Nou ik kan je vertellen dat ik met twee dingen geen rekening had gehouden, en ik heb toch een behoorlijke ervaring als wereldreiziger al zeg ik het zelf. Ten eerste : de goeie gesprekken met je partner blijven uit en oktober blijkt de slechtste maand om weg te zijn uit Nederland!
Juist ja, in mijn fantasie zat ik aan de oever van de Mekong rivier eindeloze debatten te voeren met vriend Jac. Maar dat was in januari toen ik het vliegticket boekte. Het NU heeft andere dingen met me voor.

Reizen is keihard werken. Nadenken over de volgende bestemming, eindeloos de Lonely Planet consulteren, buskaartjes scoren, hostels vinden, steden verkennen. Praten met je vriendje? Ho maar. Die debatteert eindeloos met jonge backpackers in de slaapbussen die we nemen. Over de oorlogen en bezetters van Vietnam, over voetbal en motoren. Niet over mijn loslaat-pogingen, mijn afstand nemen van de brei van beslissingen die nog te nemen zijn. Nee, het vriendje heeft ook afstand genomen ja, ……van mij en mijn sores! Geef hem eens ongelijk.
Dus, daar gaan we weer : ” go with your own flow!” en laat verwachtingen ( en dus mijn mooie fantasie) voor wat ze zijn. Die conclusie trok ik al in Hanoi . Ik vind dat al een mooi eerste resultaat.

Twee maanden weg gaan als beginnend ZZP-er blijkt ook niet verstandig. Blijkbaar gebeurt het in oktober/november.
Want mijn collega’s van Breda DuurSaam zijn behoorlijk aan het doorpakken. En daar had ik natuurlijk bij moeten zijn! Eigenlijk had het allemaal niet willen weten. Ik had mezelf nog zo beloofd ver weg te blijven van email, Facebook en Twitter. Maar als je hostels boekt tijdens je reis dan doe je dat met internet, dan krijg je de bevestiging via email en dan zie je ook al die andere emails. Ben dan maar eens zo sterk om die niet te bekijken. Daar zie je de dingen voorbij komen waar je zoveel voorwerk voor hebt gedaan. Draagvlak voor hebt gecreëerd , je stem schor voor hebt gepraat. Die dingen krijgen plots vorm. En jij bent er niet bij . Nee, want ik moest zo nodig afstand gaan nemen, loslaten en tot goeie gesprekken komen met mijn vriendje!

Is dit de ultieme test in loslaten? Is dit misschien het antwoord? Dat de dingen blijven gaan zoals ze gaan? Dat het niet uitmaakt wie de kredieten krijgt , als de dingen die gebeuren moeten, maar gebeuren?
Misschien hebben mijn Breda DuurSaam collega’s de weg voor me geplaveid en kan ik er straks op lopen.
Kijk mij eens afstand nemen, kijk mij eens relativeren. Heb duidelijk mijn vriendje niet meer nodig om te spiegelen. Dat zijn mooie inzichten…. zeg nou zelf!

Vietnam heeft me vriendelijk en met veel zorg ontvangen. Het heeft weliswaar 3 weken geregen maar nu schijnt de zon. We genieten met volle teugen . Veel antwoorden voor de toekomst heb ik al. Er is nog een te nemen: hoe combineer ik mijn baan bij de provincie of wanneer ga ik afscheid nemen? Doe ik dat geleidelijk of misschien volgens de “cold Turkey” methode ? Ontslag nemen en wegwezen?
Hmmmm… daar heb ik dus nog geen antwoord op gevonden. Heb nog 10 dagen om me ook van dat probleem los te weken. Gaat dat lukken in die korte tijd? Wie weet gaan er geen vluchten meer vanuit Bangkok vanwege de overstromingen … dat geeft extra tijd.
Even vriendje om advies vragen…. oh nee …. shit, was vergeten .. die discussieert met backpackers.

Olga Kroes

This entry was posted in Blog. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

three × 4 =